پترا

پترا (به عربی: البتراء) شهری تاریخی در کشور پادشاهی اردن است که پایتخت حکومت باستانی نَبَطی‌ها بود.

نبطیان از عرب‌های شمال جزیره به شمار می‌آمده‌اند و شاید
نزدیکترین دولت‌های کهن به عرب حجاز نیز بوده‌اند. بیش تر نامهای رایج میان آنان به نامهای استفاده شده به هنگام ظهور اسلام شباهت داشته‌است، مانند : حارثه، ملیکه، جذیمه، کلیب، وائل، مغیره، قصیّ، عدی، عائذ، عمر، عمیره، یعمر، کعب، معن، سعد، مسعود، وهب اللات، تیم الله و علی. همچنین از سوی دیگر ترکیب لغت‌های آنان شباهت به ترکیب نحو عربی مشهور میان ما دارد.

این شهر باستانی در ۲۶۲ کیلومتری جنوب شهر عمّان پایتخت اردن ودر غرب راه اصلی بین این شهر و بندر عقبه واقع شده‌است.

این شهر تاریخی در سال ۲۰۰۷ به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته شد.

  پترا شهری است کامل که همهٔ آن در کوه و در تخته        سنگهایی به رنگ گُل  سرخ یا رنگ صورتی تراشیده  شده‌است. از اینجاست که نام این شهر زیبا پترا   نهاده  شده‌است. کلمه پترا به زبان یونانی به معنی صخره است و  چون این شهر  باستانی تماماً در سنگ(صخره) کنده  شده‌است آنرا پترا نامیده‌اند. همچنین این  شهر تاریخی و  زیبا را به‌خاطر گل سرخ گون بودنش به‌نام المدینةالوردیةنیز  نامیده  شده‌است، در سال ۱۹۷۸ میلادی کتابی در این مورد  نوشته شده‌است که از تاریخ  بنای این شهر باستانی سخن می‌گوید، مؤلف نام کتاب را الأسرار المَدینَةالوَردِیَة نامگذاری  نموده‌است. نام قدیم این شهر سلع بود، یعنی صخره، رومیان نامش را به زبان خودشان    ترجمه نموده‌اند. پترا در قرن اول قبل از میلاد و در عهد شاه غسانی حارث سوم درخشید.

 

 

پترا2